خانهٔ من

شاید دلت برایِ مهربانه هایم تنگ شد,

یا که فکرِ خاطره ای از من, همه یِ تارو پودت را به بازی گرفت, و دلتنگی کمَرِ لحظه هایت را خَم کرد....

همان جا, در همان حالی که هستی, قشنگترین پیراهنِ چهار خانه ات را بپوش, همه ِ گوشه هایَش را هم دست بکش, من در تک تکِ همه شان بوده ام, دیدمَت....

من در تمام انها دلتنگی هایَم را شعر کرده ام,

و با همه ی مهربانه هایم خاطره برایت گذاشته ام,

اگر روزی هوایَم به سرت زد, آستینِ پیراهن چهار خانه ات را تا کُن,دستانت را کنج جیبت جا بده

از خودت عکس بگیر

مرا خواهی ديد

گفته بودم من در تو پیدا میشوم ای آسمانم

+ نوشته شده در یکشنبه سوم اردیبهشت ۱۳۹۶ساعت 17:59 توسط مریم خلیلی |